Derren urodził się w roku 1971 w Croydon. To był trudny poród: jego matka była w tym czasie w Devon. Nad wiek rozwinięty i bardzo zagadkowy, przez długie lata wychowujący się jako jedynak, Derren lubił malować i hołdować swym obsesyjnym nawykom, a raz nawet przez przypadek podpalił łódkę sąsiadów. Kiedy urodził się jego brat, Derren zaczął studiować prawo i język niemiecki na uniwersytecie w Bristolu i zakochał się w tym mieście. To były czasy, gdy małżeństwa między ludźmi a miastami nie były prawnie usankcjonowane, więc, aby nie stać się obiektem powszechnych drwin, Derren postanowił po prostu tam zamieszkać po skończeniu studiów i przysiągł, że nigdy już tego miasta nie opuści. W tym czasie był biedny jak mysz kościelna, co nie przysparzało mu sympatii wśród kotów. Zaczął pokazywać magiczne sztuczki w barach i restauracjach, a od czasu do czasu organizował seanse hipnotyczne. Równocześnie cały czas malował mało pochlebne portrety sławnych i bogatych.

W roku 1999 został poproszony przez ówczesny Channel 4 o przygotowanie programu, w którym miało się odbywać czytanie w myślach. Jednak Cheryl z Bucks Fizz okazała się do niczego. Rok później, w Wielkanoc roku 2000 o 10 wieczorem, Derren i jego rodzina zebrali się wokół okrągłego niewyraźnego szarego zdjęcia w rogu salonu. Był to wizerunek niegdyś popularnej aktorki Nerys Hughes. To stało się pewnego rodzaju świąteczną tradycją rodzinną. W tym samym roku, tym razem w święta Bożego Narodzenie, program Derren Brown: Mind Control, with Derren Brown dość dosłownie został wypuszczony w eter. Program okazał się sukcesem i przysporzył Derrenowi popularności w podziemnym światku, którą opisał jednak jako „niewystarczającą”.
Powstały Mind Controls 2 i 3, następnie serial, a potem nastąpił krótki pobyt w więzieniu. W październiku 2003 roku Derren zrobił międzynarodową furorę dzięki programowi Derren Brown Plays Russian Roulette Live. Dzięki temu zyskał sobie złą sławę i duże mieszkanie w Londynie.

Wkrótce powstał program Séance, który był pierwszym programem Derrena traktującym o spirytualizmie i zjawiskach paranormalnych, w którym mógł wyrazić swój inteligentny sceptycyzm. Derren tak oto mówi o programie: „Byłem już w tym czasie bardzo sławny i mogłem kupić, co tylko chciałem”. Powstały kolejne odcinki specjalne, w tym Messiah, w którym Derren jedzie do USA, żeby sprawdzić, czy przywódcy systemów opartych na wierze w zjawiska paranormalne udzielą mu poparcia i będą go traktować poważnie.

Od tego czasu otrzymuje kilka skarg tygodniowo od fizyków i chrześcijan. Jest wrażliwy na każda krytykę, ale wie, że przynajmniej ta druga grupa mu wybaczy. Jego praca sprawia, że jest zmęczony i poirytowany 52 tygodnie w roku. Wciąż mieszka w Londynie z dużą kolekcją wypchanych zwierząt i dwoma raczej fatalistycznymi papugami. Spędza tu każdy weekend, malując.ze